Home Voorstelling Stageklassen LeerpuntLeerplan Eindreflectie HandelingsonderzoekZoeken
ReflectieverslagenReflectieverslag van 27.02.2007 Reflectieverslag van 02.03.2007 Reflectieverslag van 07.03.2007 Reflectieverslag van 09.03.2007 Reflectieverslag van 27.03.2007 Reflectieverslag van 17.04.2007

 

Reflectieverslag van 7 maart 2007, eerste lesuur

Op 7 maart 2007 gaf ik mijn negende oefenles in de klas 6 TSO Lichamelijke Opvoeding-Sport C van het Koninklijk Atheneum Redingenhof te Leuven. Het was de eerste keer dat ik voor deze klas stond. In de observatielessen was het mij al opgevallen dat dit een vrij passieve klas was aan dewelke mijn mentor af en toe ‘de pap in de mond’ moest geven. Op basis van eerdere oefenlessen in andere klassen had ik in deze klas de volgende activiteiten voorzien om te werken aan mijn leerpunt, het creëren van een positief leefklimaat voor de leerlingen op school en in klasverband:

  • het zoveel mogelijk gebruiken van het onderwijsleergesprek om de leerlingen de redenering zelf te laten maken en de oplossing te laten aanbrengen
  • en aandacht besteden aan de visie van de leerlingen.

Van deze activiteiten lukte het me slechts de eerste tien minuten van de les om te werken via het onderwijsleergesprek. Aandacht besteden aan de visie van de leerlingen lukte totaal niet.

Wat waren hiervan nu de oorzaken?
Het lesonderwerp, dat moest worden behandeld, was de cash flow in het kader van de analyse van de jaarrekening. In de cursus van de leerlingen wordt enkel een onderscheid gemaakt tussen kaskosten en niet-kaskosten en dan alleen nog binnen de bedrijfsresultaten. Dit terwijl er ook kasopbrengsten en niet-kasopbrengsten zijn en dat deze opdeling ook geldt voor de financiële en uitzonderlijke resultaten. Als goede leerkracht in opleiding had ik een poging ondernomen om de leerstof in de cursus aan te passen en de leerstof dus correct bij te brengen aan de leerlingen. Ik had mijn mentor daar op voorhand van verwittigd en hij dacht ook dat dit geen problemen zou opleveren. De eerste tien minuten had ik ook geen problemen; ik slaagde erin om een positieve interactie op gang te brengen en de leerlingen deden toch enige moeite. Echter toen ik over voorzieningen en minderwaarden op realisatie van vaste activa begon, was het precies of ze het in Keulen hoorden donderden. En toen ik overschakelde naar uitgestelde belastingen ging het ook aan het bliksemen. Blijkbaar konden de leerlingen op geen enkele vraag hierover antwoorden en hadden ze deze termen nog nooit gezien. Dit was iets wat ik had moeten voorzien in mijn lesvoorbereiding, maar ik had er absoluut geen idee van dat de leerlingen deze begrippen nog nooit eerder hadden gezien. Persoonlijk vind ik dit niet zo’n goede uitgangssituatie: deze leerlingen werken dus al een aantal maanden met een balans en resultatenrekening, terwijl daar begrippen op staan vermeld die ze niet eens begrijpen. Doordat ikzelf het antwoord gaf, verhoogde ik automatisch mijn lestempo. Hierdoor verergerde de situatie nog: de leerlingen antwoordden niet meer op vragen, de leerlingen begonnen met elkaar te praten, ik kreeg ze niet meer stil, enzovoort. Bovendien kende ik de namen van deze leerlingen totaal niet goed, waardoor de aandacht van de leerstof werd afgeleid telkens ik naar de naam van de leerling vroeg. Een laatste factor, die tijdens deze les in mijn nadeel speelde, was het feit dat mijn stagebegeleidster, mevrouw Dirickx, onverwachts was komen opdagen. Dus ik dacht: “Ik moet zien dat ik hier verder geraak en dat ik mijn leerstof gezien krijg.”. Achteraf bekeken was het niet zo slecht dat mijn stagebegeleidster op bezoek was gekomen, want zij haalde de voornaamste oorzaak aan van het feit dat ik geen aandacht had voor de leerlingen: ik gaf les terwijl ik voortdurend mijn papieren in mijn hand hield. Dit zorgde ervoor dat ik enkel aandacht had voor deze papieren en bovendien gaf dit de indruk dat ik de leerstof zelf niet onder de knie had.

Uit de analyse hierboven kan ik besluiten dat je om een positieve interactie met de leerlingen op te bouwen eerst de namen van de leerlingen goed moet kennen (ofwel gebruik je naambordjes) en dat de leerstof ook hun petje niet te boven mag gaan. Als dit zo is, dan moet je tijdig ingrijpen en aandacht hebben voor de leerlingen en hun visie. Als je geen aandacht hebt voor de leerlingen in het algemeen of hun visie in het bijzonder, dan zullen zij ook geen aandacht hebben voor jou als leerkracht. Hierdoor zal het ook niet meer mogelijk zijn om efficiënt in te grijpen als de positieve interactie in het gedrang komt.

Terug naar boven

Reflectieverslag van 7 maart 2007, tweede lesuur

Op 7 maart 2007 gaf ik mijn tiende oefenles in de klas 6 TSO Handel van het Koninklijk Atheneum Redingenhof te Leuven. Het was de laatste keer dat ik voor deze klas stond en ik wou dan ook mijn uiterste best doen. Ik had volgende activiteiten voorzien om te werken aan mijn leerpunt, het creëren van een positief leefklimaat voor de leerlingen op school en in klasverband:

  • het zoveel mogelijk gebruiken van het onderwijsleergesprek om de leerlingen de redenering zelf te laten maken en de oplossing te laten aanbrengen
  • en aandacht besteden aan de visie van de leerlingen.

Tijdens deze les slaagde ik erin om de eerste activiteit te realiseren, maar met betrekking tot de tweede activiteit bleef ik in gebreke.

    1. Het zoveel mogelijk gebruiken van het onderwijsleergesprek om de leerlingen de redenering zelf te laten maken en de oplossing te laten aanbrengen.

In deze klas werkte ik al sedert de vorige lessen met de techniek van het onderwijsleergesprek. Dit sprak deze leerlingen enorm aan. Deze klas is echt een actieve klas, die meedenkt. Het lesonderwerp van deze lessenreeks, personeelsbeleid, sloot ook aan bij hun leef- en ervaringswereld. Als zij ooit de beroepswereld instappen, dan zullen zij met dit onderwerp in contact komen. Het onderwijsleergesprek zorgde er in deze klas voor dat een positieve interactie met de leerlingen werd opgebouwd; zelfs tussen de leerlingen werd een positieve relatie gestimuleerd. De leerlingen vulden elkaar aan en hielpen elkaar als één van hen het antwoord niet wist.

Terug naar boven

    1. Aandacht besteden aan de visie van de leerlingen.

Ook in deze klas lukte het me niet om aandacht te besteden aan de leerlingen en dit om dezelfde reden als tijdens mijn negende oefenles in de klas 6 TSO Lichamelijke Opvoeding-Sport C. Ook in de klas 6 TSO Handel had ik enkel aandacht had voor mijn papieren. Het gevaar hiervan bestaat er dus in dat de leerlingen ook geen aandacht meer zullen hebben voor jou als leerkracht wanneer jij als leerkracht geen aandacht hebt voor hen of hun visie. Hierdoor zal het ook niet meer mogelijk zijn om efficiënt in te grijpen als de positieve interactie in het gedrang komt. Ik heb in deze klas wel het geluk gehad dat ik hun vertrouwen en respect heb gewonnen door tijdens de vorige les mee te delen dat ik het helemaal niet prettig vind als ze tijdens de les aan het praten gaan en dat ze mij tot strengere maatregelen zouden dwingen als ze zich niet aan de regels zouden houden. Het dreigen met strengere maatregelen is echter niet in iedere klas effectief.

Bij dit alles wens ik nog op te merken dat mijn mentor me de vorige les al had gezegd dat ik moest aandacht besteden aan de visie van de leerlingen. Ik plande dit te doen, maar dit lukte niet. De reden hiervoor was het feit dat de oorzaak van het geen aandacht schenken aan de visie van de leerlingen niet was weggenomen.

Terug naar boven

 

©2007

privacy
disclaimer

contacteer de webmaster

Vorige paginaVolgende pagina